รถบรรทุกเทท้ายเหมือง

รถแบบแข็งเทียบรถแบบพับ และการจับคู่กองรถ

รถบรรทุกเทท้ายเหมืองแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม รถโครงแข็ง บรรทุกน้ำหนักบนแชสซีแข็งและเก่งบนถนนขนส่งที่บำรุงดีในงานเหมืองเปิดหน้าดินและเหมืองหิน; รถแบบพับ เลี้ยวผ่านข้อต่อโครงและรักษาแรงฉุดล้อทั้งหมดบนพื้นอ่อนหรือไม่เรียบ โดยแลกกับการสึกยางสูงขึ้นและความเร็วสูงสุดที่ช้าลง หลุมเปิดใหญ่ส่วนใหญ่ใช้รถแบบแข็ง; งานใต้ดิน งานโยธา และหน้างานเปียกใช้รถแบบพับ

การจับคู่กองรถคือจุดที่เศรษฐศาสตร์การขนส่งชนะ กฎปฏิบัติคือรถขนส่งหนึ่งคันต่อสามถึงสี่ทีอบของรถขุดหรือรถตักที่หน้างาน — รถน้อยเกินไปทำให้รถขุดอด รถมากเกินไปทำให้เงินทุนเดินเครื่องเปล่า เวลาวัฏจักร (ตัก + ขน + เท + กลับ) เทียบน้ำหนักบรรทุกกำหนดจำนวนกองรถ และควรคำนวณใหม่ทุกครั้งที่เปลี่ยนทางลาด ไม่ใช่แค่ตอนซื้อ

ประเด็นต้นทุนรวมสำหรับผู้จัดการเหมือง

• รีทาร์เดอร์และเบรก: รีทาร์เดอร์ต่อเนื่องบนทางลาดยาวช่วยประหยัดเบรกบริการและรักษาความเร็วลงให้ปลอดภัย
• อัตราส่วนน้ำหนักบรรทุกต่อน้ำหนักรถ:/strong> แชสซีเบาหมายถึงตันต่อลิตรและต่อชุดยางมากขึ้น
• ระบบขับเคลื่อน:/strong> ระบบขับเคลื่อนกล ไฟฟ้า และไฮบริดต่างเหมาะกับทางลาดต่างกัน — รุ่นไฮบริดและสลับแบตเตอรี่คืนทุนเร็วสุดที่ระยะขนส่งยาวและสม่ำเสมอ
• ยาง:/strong> ต้นทุนการวิ่งที่ใหญ่ที่สุดอย่างเดียวบนรถขนส่ง; จับคู่ระดับยางกับพื้นถนนและวัฏจักร